Eind oktober 2016 werd Nelson in een nestje met tien broertjes en zusjes gevonden langs de kant van de weg in Kigali. Anderhalf jaar later schitterde hij in een reportage van National Geographic ‘Learning to love dogs in Kigali‘, over de moeizame maar geleidelijke acceptatie van honden door Rwandezen.

Nelson woont nu bijna twee jaar bij ons. Hij viel als pup meteen op  omdat hij zo boos keek, dankzij twee donkere strepen boven zijn ogen.  Ondanks zijn voor buitenstaanders angstaanjagende uiterlijk en formaat – hij werd toch een maatje groter dan we hadden voorzien  –   is Nelson een lieve, aanhankelijke hond.  Hij is dik bevriend met Obama, de Rhodesian Ridgeback van onze Rwandese buurman. We noemen ze samen the presidential dogs.

IMG_4917

Op werkdagen neemt Ngabo hem mee op een lange ochtendwandeling door Kigali met vijf of zes andere honden uit de buurt.  In de middag graaft hij wat in de tuin, maar het liefst slaapt hij. Buiten in de zon, in zijn mand in de woonkamer, pontificaal op de bank of in zijn eigen hok in de buitenkeuken. Nelson is de King of Snooze.

Er zijn weken dat het moeilijk is om geïmporteerd hondenvoer te krijgen. Dan maak ik  smakeloze porties gekookte kip met rijst en groenten voor hem. Gelukkig eet hij alles wat ik hem voorschotel. Speeltjes en snacks sleep ik mee uit Europa of Zuid Afrika. Net als spul tegen wormen, teken en vlooien. Hoewel de middelen beperkt zijn, is er gelukkig wel een goede dierenarts in de stad. Zij heeft Nelson’s ballen eraf gehaald toen hij net vier maanden was. Nu plast hij de rest van zijn leven als een meisje.